Category: dieren (Page 4 of 33)

Introducing George

Na het overlijden van Corneel was er bij ons niet veel zin om al meteen een nieuw varkentje te nemen.

Efkes bekomen, alles laten bezinken, en dan zouden we wel in juni, juli kijken wat we zouden doen. Een nieuwe Kune kune, of toch eerder een schaapje, geitje of zo.

Maar Jacobus die bleek en serieus aan het treuren over het verlies van zijn maatje en enorm eenzaam. Te eenzaam. Hij wou continue aandacht van ons. Liet duidelijk merken en horen dat we veel te snel weg waren. Het beestje liep overduidelijk niet content rond. Er continu bij zijn was wegens werk ook niet mogelijk. Maar hem tot juni alleen laten lopen ook niet. Het gezelschap van de kippen volstond niet.

Dus begon het rondkijken en mailen. We beslisten om toch maar opnieuw voor een Kune kune te gaan. Kwestie dat hij er ook echt een babbelke mee kon slaan. En de acceptatie van een soortgenoot zou wel gemakkelijker zijn zekers. We zochten nog een borgje op overschot.

Eigenlijk was het daar slechte timing voor. Normaal bevallen varkens in de lente/zomer. Voor een echt jong beestje moesten wij iemand vinden die in het najaar nog een nestje had.

Na wat rondmailen toch nog 1 borgje gevonden.

Ik ga eerlijk zijn: ik vond het maar een raar geval. Zijn twee broertjes (die al gereserveerd waren) zagen er als typische Kune kune biggen uit. Goed rond en stug dik haar.

Wat in de stal naar mij opkeek was duidelijk het kakkenestje van de hoop. Allereerst was het een mager geval. De zeug had als eerste worp onmiddellijk 9 biggen gehad en en ja, dan is er altijd eentje die met weinig content moet zijn. Verder had het ook wel raar haar. Zacht en krullend. Zo waren Jacobus en Corneel als biggen niet zulle. En dan nog ne keer mensenschuw ook.

Efkes naar de ma en pa gaan kijken. Dat waren kloeke, gezonde Kune kunes. Het beestje was ook heel levendig. Oke, het was een raar geval maar tja, kijk wie het zegt.  En hij was wel schattig. Oordeel zelf maar:

IMG_20150219_113126

Dus hop, in de auto ermee en dan naar huis. Wij dachten, nu gaat Jacobus content zijn. En de eerste momenten leek dat ook. Daarna kreeg dat klein spinol ne ferme duw. Uit mijn buurt blijven was de boodschap. En vooral: van mijn eetbak blijven en uit mijn hok blijven. Jacobus was not amused. Hij verkoos zelfs het gezelschap van de kippen boven het nieuw varkentje

IMG_20150301_153451

Het beestje heeft de eerste nachten dan ook in het kippenhok moeten slapen. En telkens we aandacht aan het nieuwe varken schonken was Jacobus enorm jaloers. Bij het eten kreeg hij ook regelmatig nog een goede duw.

Ondertussen hadden we wel al een naam gevonden voor het beestje: George. George was al snel van zijn mensenschuwte verlost: een paar appelstukjes en een paar keer flink op zijn buikje wrijven en hij was meteen dolverliefd op ons.

Slim bazeke ook. Als jacobus weer eens kwaad snuivend naderde spurtte hij snel rond Jacobus en ging hij pal achter hem staan. Met als resultaat dat Jacobus hem dus niet  meer vond. Heel grappig hoe Jacobus daar dan met een verbaasde blik stond, zo van: waar is dat klein geval naartoe? George was ook gewend om voor zijn eten te moeten vechten, dus hij gaf niet op. Dag na dag verbeterde de verstandhouding tussen die twee. En na een week lag George ‘s nachts in het hok naast Jacobus.

IMG_20150305_155456

Nu lopen ze vaak samen. Allé, George loopt en huppelt door de boomgaard, Jacobus sloft er traagjes achter. En het gezelschap doet Jacobus duidelijk deugd.

George mag dan wel een raar geval zijn, we zijn er heel content van. Zo een speels en vrolijk beestje dat gans de boomgaard rondcrosst is wel plezant.

IMG_20150301_153238

Verder missen we Corneel nog steeds heel hard.

Afscheid van Corneel

Het begon vorige week vrijdag met Corneel die een beetje ‘raar’ stond. Hij kwam wel naar buiten en at wel. Maar ik zag dat er iets aan hem scheelde.

Nu liepen Madame Boerenerf en ik ook al te snotteren (allebei de griep gehad) en de hoeven van vooral Jacobus mochten sowieso bijgeknipt worden. Dus wij belden zonder veel zorgen de dierenarts. Die dacht in de eerste plaats ook aan iets onschuldig. Want antibiotica gegeven en ons eigenlijk vooral druk gemaakt om Jacobus die het bijvijlen van zijn hoeven maar matig kon appreciëren.

Maar Corneel werd niet beter. Hij bleef lusteloos in het hok liggen of ‘raar’ staan, voelde frisser aan dan Jacobus en net toen was het ‘s nachts ijzig koud! Het hok wat beter geïsoleerd, hem zelfs van een deken voorzien en opnieuw de dierenarts gebeld.

1781946_10204878800383466_4506227042595476809_n

De dierenarts had na een grondig onderzoek al snel door wat de echte oorzaak was. Geblokkeerde blaas door stenen waardoor Corneel niet meer kon urineren. Slecht nieuws was dat. Door hun specifieke bouw is dit immers heel vaak fataal bij varkens. De blokkering zit te diep in hun lichaam waardoor die niet kan verwijderd worden (als een uroloog op zoek is naar een uitdaging, bij deze). Andere medicatie gegeven en pijnstillers.

Donderdag kwam de dierenarts dan al voor de derde keer langs. Zelfs de dierenkliniek in Gent gebeld maar die konden ook weinig hoop bieden. Opereren loopt bijna altijd slecht af en levert veel complicaties op. Nog meer medicatie gegeven en dan was het hopen dat hij de steen zou kunnen uitplassen.

Jammer genoeg is dat niet gebeurd. Zaterdag is dan nog even geprobeerd met een sonde maar de blokkering zat te diep. Euthanasie was de enige mogelijkheid die overbleef.

Samen met Jacobus hebben we dan afscheid genomen.

P1010429P1010430

Verdomd jammer dat een nog zo jong beestje aan zo iets onnozel moet sterven. Want hij was verder perfect gezond en een sterk beestje.

We weten dat hij hier 4 heel mooie jaren heeft gehad. Maar we hadden o zo graag gehad dat er daar nog 10 of 12 jaar bijgekomen waren.

P1020124P1020130P1020211P1030323P1030052P1030046P1000223P1010342P1020938P1010388

« Older posts Newer posts »

© 2024 BOERENERF

Theme by Anders NorenUp ↑