Category: tuin (page 1 of 32)

hopbellen

Toen wij 5 jaar terug de klimop aan onze zijmuur verwijderden eindigden we dus met een naakte zijmuur. De vraag was natuurlijk wat we in de plek konden plaatsen. Het voordeel van een klimplant is dat het helemaal uit zijn eigen de hoogte in kruipt. Vree handig als ge n’en hoge gevel hebt. Het nadeel is dat die plant niet stopt met kruipen en ge ze dus elk jaar of elke paar jaar moogt terugsnoeien. Daar had ik niet echt veel zin in want ik ben niet echt ne grote held als het op hoogtes aankomt. Allee, toch niet als ik op dat moment op een wiebelende ladder sta.

En ‘t i ook vrij nutteloos werk vind ik. De plant groeit, jij snoeit, de plant groeit weer, jij snoeit weer en het enige dat ge hebt is groenafval dat niet eens deftig te composteren is. Fruitbomen moet je ook snoeien maar daar hou je tenminste fruit aan over. Met dat in gedachte kwam bij mij dus het idee op om hop tegen die muur te zetten. Dat is een serieuze woekeraar die ge elk jaar tot aan de grond moet afknippen. Maar ge houdt er wel iets aan over: hop. om bijvoorbeeld uw eigen bier mee te brouwen.

In 2015 was ik net te laat voor nieuwe stekjes maar in 2016 had deze sympathieke brouwer speciaal voor mij een paar stekjes extra gekocht. Nu is het eerste jaar die hop niet veel waard werd me verteld, maar het tweede jaar, dan zou ik ne keer verschieten!

In 2016 heb ik er dus niet al teveel naar omgekeken. Maar dit jaar moest ik wel ne keer deftig gaan nadenken hoe ik die plantjes wat steun ging geven. En vooral hoe ik kon vermijden om 5 meter hoog te moeten klefferen als de snoeitijd was aangebroken!

Ik dacht aan lange bamboe. Maar 5 meter lange bamboe vind ge niet zo gemakkelijk in de tuincentra. En qua vervoer stelt dat ook wel enige uitdagingen. En dan opperde de gebuur om 2 bonenstaken aan elkaar te binden en zo toch tot 4 meter hoog te geraken. Ik heb dat bij 1 plant geprobeerd met bamboestokken die ik toch nog staan had en dat bleek te lukken.

Op de foto hieronder is dat die groene hoop helemaal rechts.

P1020251

Dus ik om bonenstaken. Die samengebonden. Per twee gekruist en over zo een plantje gezet. Die bamboe had ik wel een beetje aan de muur bevestigd kwestie dat het bij een deftige wind niet op de grond pletste. Maar nu ook weer niet te stevig bevestigd want het was wel de bedoeling dat alles van de muur kon komen tijdens het oogsten/snoeien van de hop. En ik ging mezelf hier toch geen dubbel werk geven zekers?

Wat k onderschat had was het gigantische gewicht van die hop na een tijdje. Die bamboe, dat stond vree goed de eerste paar weken. en dan begon die hop te groeien, en groeien, en groeien! En voor ik het wist stond mijn mooie opstelling schots en scheef. Ge moet dan nu ne keer bezien. ‘t Trekt op niet veel! Maar tegen dat ik mijn fout in het snotje had was er ook niet veel meer aan te doen. Dat spul weegt een ton ondertussen!

P1020252

Er zat niet veel meer op dan aan de muur vastmaken hoe het stond: schots en scheef dus! Maar ik had wel het bewijs dat het wel een goed idee was. Volgende jaar een iets betere, en vooral steviger vastgemaakte bamboe opstelling en die muur gaat onder het groen bedekt zijn.

En de hopbellen? Awel, ik heb de indruk dat dat ook in orde gaat komen.

P1020255

Tijd om me efkes te verdiepen hoe te brouwen met verse hop.

Wat een drasj!

Eindelijk, eindelijk regent het eens niet! Want laten we eerlijk zijn, echt winterweer hebben we nog niet gehad. Regen daarentegen hebben we al met bakken zien neervallen.

We mogen met het boerenerf dan wel heel hoog op een heuvel liggen, ook bij ons begint deze zondvloed van bijbelse omvang zijn tol te eisen.

Hieronder zie je hoe een stuk de tuin/boomgaard erbij ligt: één groot modderveld.

P1010686

Dat komt aan de ene kant omdat wij zelf altijd via daar naar de varkens stappen en aan de andere kant omdat ons varkens daar ook wel regelmatig ne keer rondlopen. Al dat verkeer geeft als resultaat geen gras meer maar wel veel modder.

Ook onze varkens zijn daar niet echt content mee. Alhoewel ze in de zomer een verfrissend modderbad wel kunnen appreciëren is hun enthousiasme voor modder in de winter serieus wat minder. Eigenlijk vervelen ze zich behoorlijk. Zelfs sneeuw hebben ze nog liever dan de regen. En zo een ginger varken op een witte achtergrond is eigenlijk nog behoorlijk decoratief ook!!

P1010645

Toegegeven, wij zijn in deze kwestie enigszins bevooroordeeld!

P1010653P1010655

Voor George was het trouwens zijn eerste kennismaking met sneeuw, hij vond dat redelijk amusant.

 

Ode aan de ton

De ton, mijn beste lezers, is naar mijn mening het meest onderschatte stuk tuingerief dat er bestaat.

Een oude zeis, een nieuw grasmachine of ne goeie krachtige hakselaar. Daar wordt vol trots door de nieuwe eigenaar over gesproken. Soms zelf jaren na de aanschaf ‘dat grasmachine? Tien jaar oud, maar marcheert nog alsof ik het gisteren gekocht heb!’ gevolgd door trots geglunder van de bezitter.

Maar heb je dat ooit al over een ton horen zeggen? Neen, nooit, jamais.

Niemand heeft enig respect voor de ton. Het begint al bij de aanschaf.

Een ton, dat koopt ge niet nieuw. Nooit van u leven! Zijdegij zot! Goe geld geven aan een ton!

Neen, een ton die erft ge. Zoals bijvoorbeeld wij, die hier twee oude tonnen voor wateropvang aantroffen.

P1010239

En wij zijn niet de enige in de buurt met zulke tonnen. Zelfs in Tienen hebben we ze al zien staan. Mijn gok, ooit is er hier in de buurt een fabriek geweest die van een paar 100 stuks af moest geraken. Met als resultaat dat ongeveer elk boerenerf in de wijde omtrek met een paar exemplaren gezegd werd.

Want een ton (behalve erven) die krijg je vaak.

Van ne maat die in een metalen-vaten fabriek, werkt bijvoorbeeld.

P1010238

Of van een gebuur die een oud olievatje helemaal uitkuist en er zelfs een deksel voor maakt.

P1010240

En slechts in het meest uiterste geval koop je een ton. Maar nooit nieuw! Geen zot geld uitgeven aan een ton zulle! Neen, een ton koop je tweedehands (of eerder 35-hands). On line of ergens in het passeren op een markt.

P1010237

Het gebruik van een ton is niet veel beter. Een ton, dat wordt ergens in een hoek geduwd, meestal ver uit het zicht.

Vuil op de ton, niemand die er zich druk over maakt want dient de ton daar niet voor? om het vuil weg te houden van datgene dat in de ton zit?

Wat dat is het probleem van een ton. Mensen zien het niet als tuingerief. Ze zien het als verpakking voor de zaken die ge IN de ton stopt. En verpakking, daar zijt ge toch niet voorzichtig mee? Wat er in de ton (verpakking) zit is belangrijk, niet de verpakking.

Fout mensen, fout. Een ton is niet zomaar een stukse verpakking dat je na gebruik weggooit.

Kunt ge u uw tuinleven inbeelden zonder ton? Want wat zit er in die ton?

Vaak water. Zomaar gratis en voor niks opgevangen bij regenval en dan schoon, veilig bewaard. Hoe vaak heeft dat water in de ton uw moestuin al niet gered? Kunt ge het u voorstellen, altijd de tuinslang moeten bovenhalen of vanuit de keuken met emmers beginnen zeulen helemaal tot aan uw moestuin!! Het werk! De zotte kosten!

En anders voeder voor de beesten. De ton houdt het eten voor uw geliefde huis-/tuindieren droog, proper, vers en veilig voor allerlei ongedierte. Geld dat die ton u al bespaard! En tijd! Wat is er gemakkelijker dan deksel optillen, eten eruit scheppen en dan deksel weer dicht.

Veel lastiger met zakken. En al zekers met papieren zakken, schimmels op uw duur betaald voeder, de horror!

En de ton doet dat allemaal, spotgoedkoop en zonder morren, jaar, na jaar, na jaar.

Daarom dat ik zeg: leve de ton! Het beste gerief dat ne mens op zijn erf kan hebben!

En jullie, waarvoor gebruiken jullie allemaal een ton?

Older posts

© 2017 BOERENERF

Theme by Anders NorenUp ↑